Siedziałam ukryta w krzakach obserwując Selleje i Vilkasa.
> Była jakaś inna, ale równocześnie tak bardzo podobna do mojego brata.
> Nie słyszałam dokładnie co mówią, więc podeszłam bliżej. Naglę się wywróciłam. Nasłuchiwałam chwilę. Zapanowała cisza. Byłam w pełni gotowa na to ,że zaraz mnie odkryją.
>
> <Vilkas,Selleja?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz